POLL: MUSHARRAF AND BHUTTO SHOULD WORK TOGETHER

Ok, for what it is worth: A majority of Harryzzz readers wants Pakistani president Pervez Musharraf and ex-PM Benazir Bhutto to join ranks and fight Islamic militants together.

This is the - surprisingly - reasonable result of a recent Harryzzz poll (see right side on your screen). The Musharraf-Bhutto tango was supported by 55 percent of voters.

But 33 percent wants Musharraf to "screw it" and declare a full scale war against the jehadi's. It seems Musharraf is listening, check out here.

Only three percent (actually, just one voter) thinks it is high time for Musharraf to pack his bags and resign. (Harryzzz will try to find out if this voter is a certain Saudi chap hanging out in Pakistan's tribal areas)

Seven percent of voters (two persons) answered: What or where is Pakistan? It seems pretty obvious where these two votes came from.... Check here. (But why vote twice Mr. President - this ain't Florida!)

Harald Doornbos

INTERESTING REPORT ON SUSPICIOUS SYRIAN FACILITY

Readers interested in Syria, should check the following AP report, based on an investigation done by the Institute for Science and International Security (ISIS). It shines some light on the possible target which Israeli planes recently bombed in Syria.

CAIRO, Egypt - Commercial satellite images show construction in Syria that resembles the early stages of a small North Korean-model nuclear reactor, a report said Wednesday, speculating that it was the site hit last month by an Israeli air strike.

The photos, taken nearly a month before the Sept. 6 strike, show a tall box-like building near the Euphrates River that the report said was similar in shape to a North Korean five-megawatt reactor building in Yongbyon.

It cautioned that the Syrian building was "not far enough along in its construction to make a definitive comparison." The photo also shows a smaller building that the report says appears to be a pump station, which would be needed to provide water to cool a reactor.

The report was written by David Albright, a former U.N. nuclear inspector and now head of the Washington-based Institute for Science and International Security, and researcher Paul Brannan.

In Damascus, a Syrian Foreign Ministry official denied the satellite photos in the report showed a nuclear reactor. (read whole article here)

It really is a must to keep track of the ISIS website. Very well informed and knowledgeable people. ISIS here.

Download their PDF report (with pictures) of a possible Syrian nuclear installation here.

After you've seen those pictures, my advice to every freelance journalist who feels bored: Move your ass and get to that location! If you manage to make pics of that installation after the Israeli raid, your reward will be eternal fame. There's one but. If the Syrians get you before you "click" your camera, you might end up "eternal" in a more philosophical way. Simply put, you might get killed.

Update:

To all bored freelance journalists: Don't travel to Syria (see above)! As it turns out, the ISIS already has pictures of the post-bombed side which were put online today. Below the satellite pictures before and after the Israeli strike (pics from ISIS-document):


Download the latest PDF file with more info on the pre- and post-bombing side via ISIS here. Interesting stuff!

Harald Doornbos

IN THE WORLD OF AIRPORTS, SMALL IS BEAUTIFUL

There is a big chance you have visited large airports like Heathrow, JFK or Charles de Gaulle. Big is beautiful – isn’t it?

But the chances are even bigger that you almost got a heart attack – or something similar like foam bursting out of your ears - during endless periods of waiting, yet another security check and frustratingly long delays (see picture on your right; a random customer at a large airport).

Ever tried to get from East-London to Heathrow?

Two hours of travelling on the tube in order to get there three hours before departure which is commonly delayed by an hour and a half. In other words: Seven hours of stress before you even board your plane. The same time it takes to travel between New York and Paris. Or read a medium seized novel. Or smoke a pack of cigarettes, which is of course strictly forbidden at most airports.

So, if you have the chance, you might want to try something different. Because when it comes to airports my motto is: small is beautiful. Actually, the smaller the better. That said: I understand that an airport without a runway would be too small.

Recently I flew, with Malev, Hungarian Airlines, from Beirut in Lebanon via Budapest in Hungary to Sarajevo in Bosnia. Agreed – not the most common route. But, my god: joy! hurray! What a pleasure! (see picture left for a, mildly exaggerated, view of the toilet ladies at Beirut airport)

In Beirut I live almost as far from the airport as possible. So it took me, travelling by car, exactly eight minutes to reach it. Ok, it was night and I’m a fast driver. But even by day, it won’t take you more than 20 minutes.

Since Beirut is a city along the Mediterranean the developers were so clever to build the airport right outside the city, not 80 kilometers away (see picture, right, below). Still, there is hardly any noise pollution. This because planes arrive from and depart to the side of the sea. Basically, planes here keep fish awake, not people.

Beirut’s airport is, more or less, 200 times more modern and clean than, let’s say, Heathrow. Yes, with around 20 gates it is much smaller. But much more convenient too. One big hall where people arrive. And, you guessed it right, one big hall where people depart. It took me, quite literally, ten minutes to get through security, check-in and customs.

Only airport-fanatics or invalids arrive here two or three hours before departure. In reality, one hour will do. Time enough to deal with formalities, shop in the well stocked duty free area, surf the net via a wireless connection (ok, you have to pay for this service). As it never takes longer than three minutes to reach your gate, you even have time to taste a freshly made cappuccino in the coffee shop. And remember – this all after having arrived only one hour before departure.

Another major PLUS at Beirut airport: You are allowed to smoke! How is this possible? Well, one half of the coffee corner is non-smoking, the other half is smoking. Everybody happy. Life can be so simple. (Non-smoking airports are, by far the Mother of all silly Ideas. Sure, a cigarette pollutes. But what to think of ONE AIRPLANE – which basically has a polluting equivalent of 4 BILLION cigarettes).

Anyhow, 2 hours 50 minutes later we landed at Budapest airport. You think London is centrally located? Well, maybe to get you to Brighton or Liverpool. But if you want to travel Europe, Budapest is the place to start. London at 2 hours, Paris at 1.40 hr, Istanbul at 2 hr. And direct flight to the US.

That morning at Budapest-airport (pic left), luggage arrived within five minutes. Going through customs – literally 10 seconds. Before heading for the center of town (for only 19 euros, not 70 euros like in London), another cappuccino at a very decent snack corner. Here, check your email on your lap top, read your favorite online newspaper, watch some youtube. Yes – access to very fast wifi Internet is FREE at this airport. In the meanwhile, smoke your morning cigarette. Again: Half non-smoking, half smoking (Do only Arabs and Eastern Europeans think logically these days???). After relaxing at the airport, I reached the center of Budapest in 35 minutes - not bad for a city with two million people.

A couple of days later, my plane for Sarajevo was suppose to leave at around 12.45 pm. As I woke up in a Budapest bed at around 10.30 I realized I did not have a ticket yet for Sarajevo. 45 minutes later I jumped in a taxi and - with some lucky green traffic lights - reached Budapest airport around 11.45, one hour before departure. At the Malev ticket counter, it wasn't a problem at all to buy one at such short notice. It almost seemed like the friendly saleswoman was surprised I did not arrive later.

Of course, the flight to Sarajevo left on time. Well, to be honest, there was a six minute delay. Arrival at Sarajevo airport (see pic) 50 minutes later. Again - just like Beirut and Budapest - shiny, new and clean. And - again - so convenient. It did not surprise me at all that Sarajevo airport has won the award for Best Airport under 1 million passengers. As I was really enjoying this trip, I now used a stopwatch. From plane through passport check: 2.20 min. Waiting for luggage: 3.45 min. From luggage, through customs to first coffee at the airport: 32 seconds.

Of course, I felt happy to have reached destination Sarajevo. But secretly I thought: Wow, can't wait for the return part of this trip.

Some useful links:

Beirut Rafic Hariri international airport here.
MEA (Middle East Airlines - the national carrier of Lebanon) here.

Budapest international airport here.
Malev (Hungarian Airlines) here.

Sarajevo international airport here.
BH Airlines (I have to be fair, a pretty crappy airline. Fly Malev, Turkish Airlines or Lufthansa instead) here.

Harald Doornbos

IN A LEBANESE JAIL, AL-QAEDA PRISONERS AREN'T HAPPY CAMPERS

Killing 170 Lebanese soldiers doesn't make you popular when you end up in prison. It now seems that regular Lebanese prisoners are beating the crap out of Fatah al Islam terrorists in a Lebanese jail.

[As I did not get this story fully confirmed by authorities yet, I have to use the phrase "it seems they are being beaten up" instead of "they are being beaten up".]

This, according to sources, is currently going on in the Roumieh prison, Lebanon's main penitentiary facility, located close to Beirut.

"The atmospfere in the prison is very tensed," says a well informed source, who wants to stay anonymous. According to this source, non-political inmates (basically regular criminals) are beating and fighting the pro-Al-Qaeda-inmates of Fatah al Islam. Because of the sensitivity of the matter, it is unclear how many Islamic militants have been beaten up. And, if so, how serious the beatings are (or were).

Lebanese soldiers have gained a true hero's status in Lebanon after they successfully fought these Islamic militants. The 170 or so soldiers who died are considered martyrs by most Lebanese. Subsequently, their murderers are among the most hated in the country (let's not forget, Fatah al Islam beheaded some soldiers).

Due to safety reasons, the Fatah al Islam-terrorist were put in several different cells in order to mix them with regular inmates. This because the authorities are scared of a prison break (with possible outside help of Al-Qaeda units) in case the Al-Qaeda supporters are put together and in only one part of the prison. Generally, eight inmates share one prison cell in the Roumieh-complex.

"There are fights taking place between the two groups," says yet another source here in Beirut, "Fatah al Islam guys aren't very popular in jail; to say the least."

According to a Lebanese army officer, the Fatah al Islam militants are lucky to be in Roumieh prison, which is controlled by the ministry of Interior, not the ministry of Defence. "If we could pay them a visit," he says, "We for sure would know how to deal with them."

Prison life is never fun ("Pick up the soap, boy!"). But it seems easier to be a pedophile in a Thai jail than a Fatah al Islam guy in a Lebanese prison.

Harald Doornbos

"A Handful of Sadness" - Afghanistan 2007

Well, this isn't a blog about documentaries. But it really wouldn't hurt to check out the trailer of A Handful of Sadness, a documentary about Afghanistan. It's made by my Slovenian buddy Bostjan Slatensek.

This year he travelled for three months through Afghanistan to document the destruction of large parts of Southern Afghanistan by NATO-forces. "It's like the Russians are back," he says.

But it ain't only destruction on the part of NATO troops. Afghanistan's backward traditions and customs seem to play an important role too in keeping it a violent and destructive place. Picture democracy here? Well - maybe in a 1000 years...

As Slatensek writes, "It is a country where being alive has a different meaning."

Luckily for the Taliban, they did not try to kidnap Slatensek while on his way in southern Afghanistan. Slatensek is one of the toughest journalists I know, a weapons expert and a very experienced rock climber (Among many other peaks, he has frequently climbed El Capitan, a 1000 meter high vertical rock formation in the US - see pic). Had the Taliban tried to kidnap Slatensek, I wouldn't be surprised with the following newspaper headline: Lone Slovenian reporter uses camera and tripod to capture 130 Taliban fighters.

Anyway, check out the trailer. Try to see the full documentary later on TV, cinema or youtube...



Harald Doornbos

Excuses aan meneer Atlaschi

Nadat ik recentelijk een verhaal onder ogen kreeg van en over meneer Reza Atlaschi, bied ik hierbij mijn welgemeende excuses aan voor de wijze waarop ik meneer Atlaschi op 2 oktober op mijn weblog heb afgeschilderd.

Hiermee is de discussie over dit onderwerp, wat mij betreft, gesloten.

Harald Doornbos

In Pakistan, a smart voice in a bewildered country

Say Pakistan and many will reply: A hiding Osama bin Laden, a besieged Pervez Musharraf or a Benazir Bhutto on her way home.

Great names of great - uuuh, lets call them interesting - characters.

But a name many times overlooked in and outside Pakistan is that of Pervez Hoodbhoy. Pervez who? Well, you might have never heard of him. But this truly remarkable Pakistani professor is, by far, one of the smartest people around in the muslim world. Try to get a copy of his book Islam and Science: Religious Orthodoxy and the Battle for Rationality. Although written some years ago, a true eye opener.

I had the honor of interviewing him twice during my stay in Pakistan. And I'm telling you: If you (like me) are getting bored (and annoyed) hearing the Chomsky's and the Fisk's "informing" the world about the problems between Islam and the West, try Pervez Hoodbhoy's articles. Progressive, realistic, non-dogmatic and unapologetic.

Start here.

Continue here.

Harald Doornbos

HOE EEN IRAANSE NEDERLANDER MIJ DREIGT AAN TE GEVEN BIJ HET IRAANSE REGIME!

(Normally I write this blog in English, this though concerns very much a Dutch topic. So today only in Dutch)

Je mag me uitschelden, me belachelijk maken, mijn stukken slecht vinden. Allemaal geen probleem. Maar als een artikeltje op dit blog je niet zint, dan moet je niet gaan dreigen om mij aan te geven bij de Iraanse overheid in een poging om me ongewenst verklaart te krijgen in Iran. Dat overschrijdt niet alleen een grens, dat is simpelweg ranzig verraders gedrag.

Toch meent de Nederlandse Iranier Reza Atlaschi uit Rotterdam (zie foto) dat hij zo moet reageren op een van mijn vorige postings op Harryzzz (Ahmadinejad visits New York - lock up your daughters!). En voordat half Nederland direct weer gaat zeiken over moslim fundamentalisten - Reza Atlaschi is GEEN islamist, maar een radicale Perzische nationalist. Hij werkt als consultant bij het bedrijf Inter Access in Hilversum.

Onder het pseudoniem “Nederanier” laat Atlaschi op het weblog van NRC correspondent in Iran, Thomas Erdbrink, veelvuldig allerlei commentaren achter. N.a.v. mijn Iran stukje op Harryzzz schrijft Atlaschi op het weblog van Erdbrink:

“Ik zou wel eens ongevraagde adviezen willen geven aan de Iraanse overheid welke NLse journalisten/media als “ongewenst” te verklaren en niet toe te laten…. hij zou zeker op zo’n lijstje komen.”

En voor de duidelijkheid; “hij” ben ik.

Omdat ik journalist ben, bel ik Reza Atlaschi op vanuit Beirut, waar ik woon. Atlaschi is, vanzelfsprekend, in eerste instantie verrast dat zijn "Nederanier" dekmantel voorbij lijkt.

"Eh...Hallo," zegt hij.

Aangezien ik geen zin heb in een eindeloze welles-nietes discussie over de situatie in Iran, stel ik hem slechts een vraag: "Staat u nog steeds de woorden die u over mij schreef?”

“Ik heb natuurlijk geen direct lijntje met de Iraanse autoriteiten,” aldus Atlaschi, telefonisch vanuit Nederland, “Maar ik sta voor de volle honderd procent achter mijn woorden.”

Vervolgens begint Atlaschi me uit te schelden: “Klootzak! Wie denk je wel dat je bent?! Mijn land zo beschrijven! Steek het maar in je reet! Je zet het leven van hoderdenduizenden mensen op het spel met die vuilspuiterij over Iran.”

Terwijl Atlaschi woedend door blijft schreeuwen hang ik maar op.

BIZAR

Wat het allemaal nog een beetje extra bizar maakt, is dat Reza Atlaschi zelf op z’n 16e (hij is nu begin 40) vanuit Iran naar Nederland is gevlucht en de Nederlandse nationaliteit heeft aangenomen. Goh, wat ontzettend joviaal om een journalist uit het land dat je heeft opgenomen, nu te willen aangeven bij de autoriteiten waar je destijds zelf voor bent gevlucht. Merkwaardige gast die Atlaschi.

Voor de duidelijkheid: Meneer Atlaschi hoeft heus niet iedere dag op z’n knieen omdat hij destijds door Nederland is opgenomen. Verre van dat. Net als iedereen heeft Atlaschi het volste recht om kritiek te uiten op Nederland, de Nederlandse media en dus ook op mij. Maar dreigen met aangeven bij de Iraanse autoriteiten – dat gaat niet een, maar tien stappen te ver!

Maar het wordt nog gekker. Want Atlaschi is de initiatiefnemer van het droommuseum. Dit is een virtueel museum dat via een website zich ten doel stelt: “(…) de mispercepties en de eenzijdige beeldvorming rond immigratie en immigranten in Nederland te neutraliseren door juiste informatie, aantrekkelijke presentatie en vroegtijdige educatie.”


Een journalist aangeven dus. Of “neutraliseren”. In deze context een veelzeggende woordkeuze.

Atlaschi deed met zijn idee van het droommuseum mee aan de Inspiratie en Integratie Award, een competitie die ieder jaar wordt georganiseerd door De Baak, het management centrum van het VNO-NCW. Atlaschi haalde met zijn droommuseum-idee de finale, maar won - de 10.000 euro prijs - niet.

CULTURELE WEERWOLF

Maar het blijft niet bij het bedreigen van een journalist. Noem Atlaschi een culturele weerwolf. Want overdag hangt hij de voorbeeldige migrant uit. Multi-culti tot op het bot, zo lijkt het. Interviews in Trouw en het AD over het belang van integratie en wederzijds begrip. Vloeiend Nederlands, een goede baan als consultant bij een computerbedrijf in Hilversum. En niet te beroerd om een oranje sjerp aan te doen tijdens de VNO-competitie.


Maar 's avonds, wanneer hij achter z'n computer kruipt, verandert Atlaschi in 'Nederanier', een, op z'n zachts gezegd, rancuneus en haatdragend figuur.

Afgezien van de bedreiging aan mijn adres, een paar voorbeelden:

Tijdens een discussie over de hoofddoek bij vrouwelijke politieagenten in Iran, meent "Nederanier" op 14 september van dit jaar dat zoiets ook een goed idee zou zijn voor Nederlandse politieagenten.

“Voor mannenelijke [sic] agneten [sic] ben ik meer voor een Burka, om de lelijke provinciale besnorde inteeltkoppen uit het zicht te onttrekken.”

Goh - Inteeltkoppen? Leuke taal van Mr. Droommuseum.

Atlaschi is fel anti-Arabisch. Iran is namelijk Perzisch, niet Arabisch. Op 17 september laat 'Nederanier' zich wel heel minachtend uit over die Arabieren die vanuit Irak naar Iran zijn gevlucht:

"(...) Iran is een soevereine staat en baas in eigen land, over haar grondgebied en haar onderdanen, als het die Arabieren niet bevalt kunnen ze lekker naar het democratische Irak voor een veilig en voorspoedig leven onder de militaire bezetting van hun meesters.

Ze mogen blij zijn dat ze gratis onderwijs kunnen genieten in Iran, thuis kunnen ze lekker Arabisch praten, Iran kent een officiele taal en dat is Perzisch, dus logisch dat de taal in het onderwijs Perzisch is."

Goh - volgens het droommuseum was de komst van alle migranten (dus ook Arabieren) toch zo'n positieve ontwikkeling. Of bedoelt Atlaschi eigenlijk alleen zichzelf?

In een discussie over een Iraanse strategie tegen het "vijandige Westen", stelt "Nederanier" geen olieboycot voor maar "een narco oorlog". Hij schrijft op 18 september dat Iran heroine uit Afghanistan moet doorlaten zodat Europa wordt overspoeld met drugs. Dit zal hier dan mooi leiden tot een groot aantal extra heroineverslaafden.

"Met olieboycot benadeel je ook jezelf, wat veel beter is: alvast een narco-oorlog. West Europa laten overspoelen met goedkope Afghaanse heroine. Waarom Iraanse levens op het spel zetten (bestrijden van drugssmokkel) om levens in het vijandige westen te besparen?"

Een vrijgeleide verlenen aan de Afghaanse drugssmokkel/druglords, vanaf de grens met Afgh. helemaal naar grens Turkije, rechtstreeks naar de Turkse drugsmaffia, misschien wel onder escorte.


Zo zal de straatprijs van heroine hier aanzienlijk dalen, waardoor heroineconsumptie enorm zal toenemen. Een deel van de potentiele soldaten die misschien wel ingezet zullen worden in operaties tegen Iran, zullen nu in een ander leger terecht komen: verslaafdenopvang bij Het Leger des Heils"

Goh - Wat een goed plan. Lekker veel junkie's - Fiets kopen!

Decennia van verblijf in Nederland heeft van Atlaschi een fan gemaakt van de omstreden Iraanse president Ahmadinejad.

Op 24 september schrijft "Nederanier":

"Dit is niet van mij maar van Hoder: Ik wou dat we een president hadden met A’nejads ballen en Khatami’s hersens

Op 27 september:

"Vind het wel heel slim van A’nejads regering om in Z. Amerika sterke banden aan te knopen met Venezuela, Nicaragua, Ecuador, Cuba, Bolivia. VS zit in MO, Iran moet ook in de achtertuin van VS gaan zitten wroeten. Verder kan IRI een belangrijke/leidersrol spelen binnen de G15 landen."

En in de wereld van "Nederanier" is alles een complot natuurlijk. Op 28 september:

(...) Wat blijkt; Birma/Myanmar heeft de grootste gasreserves in Zuidoost Azië. (...) Ik zie toch echte veel parallellen met Iran….. begin argwaan te krijgen over de geode bedoelingen van die onschuldige monnikken en mevr. Suu Kyi(die als exlie jarenlang in UK heeft gewoond), en de krokodilletranen hier in het Westen."

Goh - leuke opmerking van iemand die destijds zelf gevlucht is voor de despoten. En uiterst verdacht natuurlijk: Suu Kyi heeft jarenlang in het Verenigd Koninkrijk gewoond!? Toe maar. Is dus niet meer te vertrouwen.

Gelukkig is Atlaschi een ware revolutionair in hart en nieren, een man van de barricaden! Hij zal heus niet jarenlang in het Westen zitten of bijvoorbeeld vijf dagen per week tussen Rotterdam en Hilversum op en neer reizen om zijn geliefde Iran te verdedigen.

SPAGAAT

Op 26 september legt 'Nederanier' uit wat zijn dilemma is (IRI is trouwens: Islamic Republic of Iran):

En dat is de moeilijke spagaat waar ik me in bevind, steun voor IRI tegenover zoveel agressie, propaganda en dubbele agenda vanuit VS-kamp enerzijds, en tegelijkertijd de misstanden in IRI waar Iraniërs slachtoffers van zijn moeten aanzien en zwijgen. Mijn keus is duidelijk: het gaat om een existentiële zaak, Iran zoals we nu kennen kan uiteen worden gereten door de necon agressie (zie Irak). Eerst moet dit gevaar gaan wijken (hopelijk definitief in 2009), dus eenheid is geboden. Daarna kan de kritiek weer op IRI (binnenlands) worden gericht.

He, he - eindelijk eens iets oprechts van Atlaschi. Natuurlijk zit iemand die geboren is in Iran maar woont in Nederland tussen twee vuren wanneer er een conflict dreigt uit te breken. Grote levensvragen dringen zich op als: Wie ben ik? Waar behoor ik? Moet ik nu kiezen tussen twee werelden? En zo ja - waar ligt dan mijn hart, waar mijn verstand (en vaak belangrijker nog: Waar mijn ziel, m'n gevoel?).

Wat ik zelf heel vaak zie, is dat migranten in het Westen zichzelf ook nogeens opzadelen met een enorm schuldgevoel. Immers, zij zijn zelf vertrokken uit hun land van oorsprong en leiden nu een, relatief, gemakkelijk leventje. Dit terwijl al die anderen nog steeds in de bagger zitten en nu zelfs, heel misschien, gebombardeerd gaan worden.

Dat leidt opnieuw tot vragen, verwijten zelfs. Ben ik eigenlijk geen verrader van mijn oorspronkelijke cultuur? Over het algemeen zie je dat mensen dan - vanuit het veilige Westen - heeeeeel hard roepen dat ze voor iemand als Ahmadinejad zijn en juist heeeeeel erg tegen het Westen. Op deze manier weet iedereen tenminste dat je dan wellicht aan de verkeerde kant woont, maar heus wel aan de goede kant staat. Want, en dat is vervelend, meneer Atlaschi moet vanuit Rotterdam bewijzen dat hij pro-Iran is, een Iranier in Iran hoeft dat niet.

Op Atlaschi's droommuseum website, heeft hij, met grote letters, artikel 13 gezet van de Universele Verklaring Van De Rechten Van De Mens. Te lezen valt: Een ieder heeft het recht welk land ook, met inbegrip van het zijne, te verlaten en naar zijn land terug te keren.

Helemaal mee eens. Ik ben hem al veertien jaar geleden genokt uit Nederland omdat ik dat geleuter zat was. En de afgelopen jaren lijkt iedereen massaal moslim-afzeiken als hobby te hebben gekozen, dus gaat het nergens anders meer over. Geen probleem hoor. Maar postzegels verzamelen of, desnoods, golfen lijkt me beter.

Ik kan Reza Atlaschi hetzelfde aanbevelen. Als je zo intensief met Iran bezig bent (en overduidelijk Iran vreselijk mist), ga dan in Iran wonen en blijf niet in Nederland. En tegenwoordig is het nou niet heel ingewikkeld om gewoon te vertrekken uit Nederland. Een enkeltje Amsterdam-Teheran, vijf uur vliegen en je bent er.

NIET LEUK

Terug naar het dreigement van meneer Atlaschi aan mijn adres. Hij vond mijn Iran verhaal op Harryzzz niet leuk. Opnieuw, dat mag natuurlijk. Toegegeven, mijn woorden waren niet de meest gebalanceerde analyse van de huidige situatie in Iran. Maar gewoon een grappig, informatief en soms cynisch verhaaltje over en vanuit Iran. Ik bedoel dit is een blog – niet de New York Times of een zeventig pagina’s tellend rapport van een Iran studiegroep.

In de commentaar-sectie van de weblog van Thomas Erdbrink (de NRC correspondent in Teheran), begon Atlaschi, onder het pseudoniem “Nederanier”, over dat stukje op Harryzzz als volgt te zeuren:

“Stukje Harald Doornbos: Povere poging tot cynisme en hij heeft er weinig van begrepen getuige ”By the way, hardly anybody speaks English ” en nog in diezelfde alinea ” For instance, concerning Iran’s nuclear programme, many young Iranians in Tehran told me: “You really think Ahmadinejad only wants nuclear energy? Yeah, right - are you stupid or so? Of course he wants The Bomb!” In welke taal hebben die jongeren hem dat verteld dan??? Doorsnee NLse perssukkel die voor komiek wil doorgaan blijkbaar, waardeloos stuk, zonde van mijn tijd.

Daarop reageert “Loes” (Loes Bijnen, voormalig mensenrechtenspecialiste van de Nederlandse ambassade in Teheran)

"@Nederanier
Harald Doornbos schreef al eerder stukjes vanuit Iran waaruit bleek dat hij weinig van het land begreep. Ik wist soms niet wat ik las, zulke onzin was het. Toch waren zijn reportages uit Zuid-Libanon tijdens de Israel-Hezbollah confrontatie heel aardig, spannend zelfs. Hij kan wel schrijven, maar schoenmaker blijf bij je leest. Ik geef ook geen commentaar op artikelen over Paraguay, om maar eens een land te noemen.”


Tot zover heb ik absoluut geen probleem met “Nederanier” en “Loes”. De eindeloze stroom bagger die journalisten over zich heen krijgen is niets nieuws. De boodschapper heeft het toch altijd gedaan. Met de intrede van Internet is dat alleen maar erger geworden. Lekker anoniem commentaar leveren vanuit je luie stoel op al die journalisten die eindeloos hun best doen om door allemaal kut landjes te reizen (die over het algemeen helemaal geen pottekijkers willen hebben) in een poging de rest van de wereld tenminste een beetje te informeren. Dat dit niet altijd een perfect gebalanceerd en volledig verhaal oplevert – tja. Big deal. Dit gebeurt al eeuwen en overal.

(Trouwens, ik ben nu al geinteresseerd in het laatste artikel dat de Iraanse media hebben gepubliceerd over Nederland. Hoofdstad: Eindhoven. Bevolking: 10 miljoen hoeren, zes miljoen homo’s, 86 procent Joden. Bijnaam: Sodom en Gomorra). Natuurlijk hoor je Reza Atlaschi nooit over het volledig ontbreken van enige persvrijheid in Iran.

Maar goed – kritiek geven vanuit de luwte is een stuk makkelijker dan berichten uit de storm, iets dat ik nu al 14 jaar doe - permanent leven en werken in Bosnie, Kosovo, Pakistan, Afghanistan en nu het Midden Oosten.

Maar de daarop volgende reactie van de “Nederanier” op “Loes” schoot me dus echt in het verkeerde keelgat.

“@Loes:
Ik zou wel eens ongevraagde adviezen willen geven aan de Iraanse overheid welke NLse journalisten/media als “ongewenst” te verklaren en niet toe te laten…. hij zou zeker op zo’n lijstje komen.”

Vervolgens reageert Erdbrink, de maker van het blog, met een waarschuwing aan het adres van “Nederanier” en met het verzoek om dit soort dreigementen achterwege te laten.

"Nederanier” reageert daarop als volgt:

@Thomas:
"Ik sta 100% en onvoorwaardelijk achter wat ik heb gezegd.
Uit respect voor je persoonlijk en dit forum beperk ik met tot:
27 jaar leugens en desinformatie en beledigingen aan het adres van Iran moeten aanhoren en lezen via de NL pers…. dat laat pas een nare bijsmaak na."

Daarop roept Thomas Erdbrink de “Nederanier" nogmaals op om hiermee te stoppen. Waarop “Nederanier” schrijft:

"1)Alsof ik een directe lijn heb met de iraanse veiligheidsdienst.
2)Harald Doornbos is meerdere keren in Iran geweest, dus hij heeft z’n ontgroening al gehad. En het gaat om niet om die sukkel, het gaat me om gemakzucht van clowns die jouw vak bedoezelen en besmuiken en mijn land te kakken zetten."

Sorry meneer Atlaschi, Iran te kakken zetten is mijn goed recht. Dat heet vrijheid van menigsuiting en persvrijheid. Niets in mijn verhaaltje over Iran is gelogen, alleen de laatste alinea betreffende president Ahmadinejad is door mij een beetje overdreven neergezet. Maar nogmaals, dit is een blog.

Tot nu toe ben ik in mijn leven alleen maar joviale Iraniers tegen gekomen. Reza Atlaschi is de eerste tegenvaller. En omdat hij me dreigt aan te geven bij de Iraanse autoriteiten, zeg ik tegen meneer Atlaschi: Succes er mee, als u het op prijs stelt stuur ik u een copie van mijn paspoort.

Maar wanneer ik tijdens mijn volgende bezoek aan Iran ergens in de gevangenis beland en word opgesloten met een stel Britse matrozen of Iraans/Amerikaanse wetenschappers, dan weten we wie we daarvoor kunnen bedanken.

Handige weblinks bij dit verhaal (gebruik rechtermuisknop, klik 'open in nieuw venster'):

Droommuseum van Reza Atlaschi hier

De zeer leesbare weblog Onze man in Teheran van NRC correspondent Thomas Erdbrink hier

Ook zo'n hekel aan je buren of andere vervelende figuren? Verklik ze of geef ze aan hier.

Word lid van de NSB - duizenden gingen u reeds voor! Hier.

VNO site met de Inspiratie voor Integratie wedstrijd hier.

De fascinerende wereld (overdag tenminste) van Reza Atlaschi hier.

He, he - eindelijk een serieus verhaal over Iran op Harryzzz hier.

De reden van Atlaschi's woede hier.

Laatste nieuws - Stop de perzen! Vergeet Volkskrant of NRC (en al helemaal de NY Times), blijf op de hoogte van ontwikkelingen in de wereld middels de Tehran Times, hier.

Harald Doornbos