In Tehran, an unexpected 'cartoon' of the prophet Muhammad

I've posted this story on harryzzz already last year July. But as the world keeps on talking about the Danish cartoons and the Wilders movie, it would not hurt to check this story out again. (I've added a couple of new lines and click on pictures to enlarge.):

(...) As most of us know by now: It is forbidden in Islamic countries to depict the prophet Muhammad – let alone depict him in an insulting way. Depicting a person, especially the prophet, could lead to worshipping. This is absolutely forbidden in the strictly monotheistic religion of Islam. In other words: You may only worship God (Allah), not anybody else, not even the prophet Muhammad.

But here comes the rather less predictable part of the story.

Some time ago I visited Iran and walked through the capital Tehran and decided to visit the Museum of the Islamic Period, one of the largest museums in town. Located in a beautiful building in the center of Tehran, I went up the stairs and started my tour. On floor one, in front of one of the first pieces of the exhibition, I immediately stopped. Looking at a picture, behind glass, I was flabbergasted. Because, believe it or not, I stood face to face with a picture of the prophet Muhammad.

Hanging on the wall in front of me was a painting of a male person wearing a green scarf and a black beard, some Koranic texts and beautifully made decorations. Under it, in Farsi and in English, the museum had put a little sign. It read: AN ICON OF THE PROPHET (Peace and Blessings be Upon Him), Signed by Sani'Al-Molk, 19th Century A.D.

After about five minutes, I walked up to the front desk of the museum.

"I thought this was forbidden," I asked to a friendly girl, pointing in the direction of the icon of the prophet.

"Well," she said, "If it is done in a respectful way, you may depict the prophet."

But almost every Muslim I talk to, I continued, claims it is strictly forbidden in Islam to depict the prophet - respectfully or disrespectfully.

She shook her head and said: "A lot of people here are kind of ignorant on this topic. I was highly surprised by all these world wide protests, because I see this icon of the prophet every day."

"Still," she said, "There is a huge difference in depicting the prophet as some kind of terrorist or depicting him the way this painter has done. This is just a very beautiful icon, nobody can have anything against it."

Don't tell that to the Wahhabi's in Saudi Arabia - I said. And again, she - a Shi'a Muslim - smiled. "You're probably right," she said.

Harald Doornbos

ON EVE OF CERTAIN CONFRONTATION, PAKISTAN SET FOR IRAN 1979-SCENARIO?

Prepare yourself for big riots in Rawalpindi, near Islamabad, on Friday. Supporters of Benazir Bhutto will defy a ban on public gatherings there. And since the protests will start right after Friday prayer, there is a very big chance religious right wingers will join in.

Just to be clear; Bhutto's PPP-party is a, more or less, left leaning, secular party. The Islamists are extreme right wingers, trying to establish Sharia law in Pakistan. Both sides, again more or less, work together these days because of their common hatred towards president Pervez Musharraf. It all smells a little like Iran in 1979 on the eve of the fall of the American backed Shah and the start of the Shi'ite Islamic revolution.

What many, especially secular demonstrators, do not seem to realize is this: What if Musharraf is ousted? What then?!

Compare it to three people fighting for one chair.

At the moment, Musharraf sits on it. But two other persons - who formed an alliance -really would like to kick his butt and take over his seat. Let's assume Musharraf's butt is indeed kicked. What will follow is a fight between the two others, because - hey - there is only one chair and one seat available.

We've seen this before in Iran 1979. Secular left and Islamic extreme right together against the shah. And after his fall, the secular leftists were wiped out by the islamists. 28 years later, they still run the show in Iran.

In Pakistan too, there is only one chair. And although secular Islam can count on my support, they have no chance of winning the battle with the islamists, who have shown - over and over again - to be extremely ruthless in dealing with an enemy they consider anti-Islamic.

Anyhow, on the eve of this almost certain violent confrontation between Musharraf's police and anti-Musharraf protesters, just enough time to post two innocent pictures from Pakistan.

The first one I took today, in Rawalpindi (with mobile phone) and shows how the Pakistani police deals with parking violators. Hilarious but effective! Will they use this tomorrow as well to remove demonstrators? Who knows...


I took this second pic some days ago, while aboard a PIA plane travelling from Karachi to Islamabad. It´s around 05.20 in the morning, we just took off. It is praying time. Old man walks up to the stewardess, asks if he can role out his prayer rug. No problem, she says. He starts praying next to the front door. I took the pic from my seat. Just to be clear: We were 10 kms up in the air of course. Pretty cute actually. Only in Pakistan!


Harald Doornbos

Excuses aan meneer Atlaschi

Nadat ik recentelijk een verhaal onder ogen kreeg van en over meneer Reza Atlaschi, bied ik hierbij mijn welgemeende excuses aan voor de wijze waarop ik meneer Atlaschi op 2 oktober op mijn weblog heb afgeschilderd.

Hiermee is de discussie over dit onderwerp, wat mij betreft, gesloten.

Harald Doornbos

HOE EEN IRAANSE NEDERLANDER MIJ DREIGT AAN TE GEVEN BIJ HET IRAANSE REGIME!

(Normally I write this blog in English, this though concerns very much a Dutch topic. So today only in Dutch)

Je mag me uitschelden, me belachelijk maken, mijn stukken slecht vinden. Allemaal geen probleem. Maar als een artikeltje op dit blog je niet zint, dan moet je niet gaan dreigen om mij aan te geven bij de Iraanse overheid in een poging om me ongewenst verklaart te krijgen in Iran. Dat overschrijdt niet alleen een grens, dat is simpelweg ranzig verraders gedrag.

Toch meent de Nederlandse Iranier Reza Atlaschi uit Rotterdam (zie foto) dat hij zo moet reageren op een van mijn vorige postings op Harryzzz (Ahmadinejad visits New York - lock up your daughters!). En voordat half Nederland direct weer gaat zeiken over moslim fundamentalisten - Reza Atlaschi is GEEN islamist, maar een radicale Perzische nationalist. Hij werkt als consultant bij het bedrijf Inter Access in Hilversum.

Onder het pseudoniem “Nederanier” laat Atlaschi op het weblog van NRC correspondent in Iran, Thomas Erdbrink, veelvuldig allerlei commentaren achter. N.a.v. mijn Iran stukje op Harryzzz schrijft Atlaschi op het weblog van Erdbrink:

“Ik zou wel eens ongevraagde adviezen willen geven aan de Iraanse overheid welke NLse journalisten/media als “ongewenst” te verklaren en niet toe te laten…. hij zou zeker op zo’n lijstje komen.”

En voor de duidelijkheid; “hij” ben ik.

Omdat ik journalist ben, bel ik Reza Atlaschi op vanuit Beirut, waar ik woon. Atlaschi is, vanzelfsprekend, in eerste instantie verrast dat zijn "Nederanier" dekmantel voorbij lijkt.

"Eh...Hallo," zegt hij.

Aangezien ik geen zin heb in een eindeloze welles-nietes discussie over de situatie in Iran, stel ik hem slechts een vraag: "Staat u nog steeds de woorden die u over mij schreef?”

“Ik heb natuurlijk geen direct lijntje met de Iraanse autoriteiten,” aldus Atlaschi, telefonisch vanuit Nederland, “Maar ik sta voor de volle honderd procent achter mijn woorden.”

Vervolgens begint Atlaschi me uit te schelden: “Klootzak! Wie denk je wel dat je bent?! Mijn land zo beschrijven! Steek het maar in je reet! Je zet het leven van hoderdenduizenden mensen op het spel met die vuilspuiterij over Iran.”

Terwijl Atlaschi woedend door blijft schreeuwen hang ik maar op.

BIZAR

Wat het allemaal nog een beetje extra bizar maakt, is dat Reza Atlaschi zelf op z’n 16e (hij is nu begin 40) vanuit Iran naar Nederland is gevlucht en de Nederlandse nationaliteit heeft aangenomen. Goh, wat ontzettend joviaal om een journalist uit het land dat je heeft opgenomen, nu te willen aangeven bij de autoriteiten waar je destijds zelf voor bent gevlucht. Merkwaardige gast die Atlaschi.

Voor de duidelijkheid: Meneer Atlaschi hoeft heus niet iedere dag op z’n knieen omdat hij destijds door Nederland is opgenomen. Verre van dat. Net als iedereen heeft Atlaschi het volste recht om kritiek te uiten op Nederland, de Nederlandse media en dus ook op mij. Maar dreigen met aangeven bij de Iraanse autoriteiten – dat gaat niet een, maar tien stappen te ver!

Maar het wordt nog gekker. Want Atlaschi is de initiatiefnemer van het droommuseum. Dit is een virtueel museum dat via een website zich ten doel stelt: “(…) de mispercepties en de eenzijdige beeldvorming rond immigratie en immigranten in Nederland te neutraliseren door juiste informatie, aantrekkelijke presentatie en vroegtijdige educatie.”


Een journalist aangeven dus. Of “neutraliseren”. In deze context een veelzeggende woordkeuze.

Atlaschi deed met zijn idee van het droommuseum mee aan de Inspiratie en Integratie Award, een competitie die ieder jaar wordt georganiseerd door De Baak, het management centrum van het VNO-NCW. Atlaschi haalde met zijn droommuseum-idee de finale, maar won - de 10.000 euro prijs - niet.

CULTURELE WEERWOLF

Maar het blijft niet bij het bedreigen van een journalist. Noem Atlaschi een culturele weerwolf. Want overdag hangt hij de voorbeeldige migrant uit. Multi-culti tot op het bot, zo lijkt het. Interviews in Trouw en het AD over het belang van integratie en wederzijds begrip. Vloeiend Nederlands, een goede baan als consultant bij een computerbedrijf in Hilversum. En niet te beroerd om een oranje sjerp aan te doen tijdens de VNO-competitie.


Maar 's avonds, wanneer hij achter z'n computer kruipt, verandert Atlaschi in 'Nederanier', een, op z'n zachts gezegd, rancuneus en haatdragend figuur.

Afgezien van de bedreiging aan mijn adres, een paar voorbeelden:

Tijdens een discussie over de hoofddoek bij vrouwelijke politieagenten in Iran, meent "Nederanier" op 14 september van dit jaar dat zoiets ook een goed idee zou zijn voor Nederlandse politieagenten.

“Voor mannenelijke [sic] agneten [sic] ben ik meer voor een Burka, om de lelijke provinciale besnorde inteeltkoppen uit het zicht te onttrekken.”

Goh - Inteeltkoppen? Leuke taal van Mr. Droommuseum.

Atlaschi is fel anti-Arabisch. Iran is namelijk Perzisch, niet Arabisch. Op 17 september laat 'Nederanier' zich wel heel minachtend uit over die Arabieren die vanuit Irak naar Iran zijn gevlucht:

"(...) Iran is een soevereine staat en baas in eigen land, over haar grondgebied en haar onderdanen, als het die Arabieren niet bevalt kunnen ze lekker naar het democratische Irak voor een veilig en voorspoedig leven onder de militaire bezetting van hun meesters.

Ze mogen blij zijn dat ze gratis onderwijs kunnen genieten in Iran, thuis kunnen ze lekker Arabisch praten, Iran kent een officiele taal en dat is Perzisch, dus logisch dat de taal in het onderwijs Perzisch is."

Goh - volgens het droommuseum was de komst van alle migranten (dus ook Arabieren) toch zo'n positieve ontwikkeling. Of bedoelt Atlaschi eigenlijk alleen zichzelf?

In een discussie over een Iraanse strategie tegen het "vijandige Westen", stelt "Nederanier" geen olieboycot voor maar "een narco oorlog". Hij schrijft op 18 september dat Iran heroine uit Afghanistan moet doorlaten zodat Europa wordt overspoeld met drugs. Dit zal hier dan mooi leiden tot een groot aantal extra heroineverslaafden.

"Met olieboycot benadeel je ook jezelf, wat veel beter is: alvast een narco-oorlog. West Europa laten overspoelen met goedkope Afghaanse heroine. Waarom Iraanse levens op het spel zetten (bestrijden van drugssmokkel) om levens in het vijandige westen te besparen?"

Een vrijgeleide verlenen aan de Afghaanse drugssmokkel/druglords, vanaf de grens met Afgh. helemaal naar grens Turkije, rechtstreeks naar de Turkse drugsmaffia, misschien wel onder escorte.


Zo zal de straatprijs van heroine hier aanzienlijk dalen, waardoor heroineconsumptie enorm zal toenemen. Een deel van de potentiele soldaten die misschien wel ingezet zullen worden in operaties tegen Iran, zullen nu in een ander leger terecht komen: verslaafdenopvang bij Het Leger des Heils"

Goh - Wat een goed plan. Lekker veel junkie's - Fiets kopen!

Decennia van verblijf in Nederland heeft van Atlaschi een fan gemaakt van de omstreden Iraanse president Ahmadinejad.

Op 24 september schrijft "Nederanier":

"Dit is niet van mij maar van Hoder: Ik wou dat we een president hadden met A’nejads ballen en Khatami’s hersens

Op 27 september:

"Vind het wel heel slim van A’nejads regering om in Z. Amerika sterke banden aan te knopen met Venezuela, Nicaragua, Ecuador, Cuba, Bolivia. VS zit in MO, Iran moet ook in de achtertuin van VS gaan zitten wroeten. Verder kan IRI een belangrijke/leidersrol spelen binnen de G15 landen."

En in de wereld van "Nederanier" is alles een complot natuurlijk. Op 28 september:

(...) Wat blijkt; Birma/Myanmar heeft de grootste gasreserves in Zuidoost Azië. (...) Ik zie toch echte veel parallellen met Iran….. begin argwaan te krijgen over de geode bedoelingen van die onschuldige monnikken en mevr. Suu Kyi(die als exlie jarenlang in UK heeft gewoond), en de krokodilletranen hier in het Westen."

Goh - leuke opmerking van iemand die destijds zelf gevlucht is voor de despoten. En uiterst verdacht natuurlijk: Suu Kyi heeft jarenlang in het Verenigd Koninkrijk gewoond!? Toe maar. Is dus niet meer te vertrouwen.

Gelukkig is Atlaschi een ware revolutionair in hart en nieren, een man van de barricaden! Hij zal heus niet jarenlang in het Westen zitten of bijvoorbeeld vijf dagen per week tussen Rotterdam en Hilversum op en neer reizen om zijn geliefde Iran te verdedigen.

SPAGAAT

Op 26 september legt 'Nederanier' uit wat zijn dilemma is (IRI is trouwens: Islamic Republic of Iran):

En dat is de moeilijke spagaat waar ik me in bevind, steun voor IRI tegenover zoveel agressie, propaganda en dubbele agenda vanuit VS-kamp enerzijds, en tegelijkertijd de misstanden in IRI waar Iraniërs slachtoffers van zijn moeten aanzien en zwijgen. Mijn keus is duidelijk: het gaat om een existentiële zaak, Iran zoals we nu kennen kan uiteen worden gereten door de necon agressie (zie Irak). Eerst moet dit gevaar gaan wijken (hopelijk definitief in 2009), dus eenheid is geboden. Daarna kan de kritiek weer op IRI (binnenlands) worden gericht.

He, he - eindelijk eens iets oprechts van Atlaschi. Natuurlijk zit iemand die geboren is in Iran maar woont in Nederland tussen twee vuren wanneer er een conflict dreigt uit te breken. Grote levensvragen dringen zich op als: Wie ben ik? Waar behoor ik? Moet ik nu kiezen tussen twee werelden? En zo ja - waar ligt dan mijn hart, waar mijn verstand (en vaak belangrijker nog: Waar mijn ziel, m'n gevoel?).

Wat ik zelf heel vaak zie, is dat migranten in het Westen zichzelf ook nogeens opzadelen met een enorm schuldgevoel. Immers, zij zijn zelf vertrokken uit hun land van oorsprong en leiden nu een, relatief, gemakkelijk leventje. Dit terwijl al die anderen nog steeds in de bagger zitten en nu zelfs, heel misschien, gebombardeerd gaan worden.

Dat leidt opnieuw tot vragen, verwijten zelfs. Ben ik eigenlijk geen verrader van mijn oorspronkelijke cultuur? Over het algemeen zie je dat mensen dan - vanuit het veilige Westen - heeeeeel hard roepen dat ze voor iemand als Ahmadinejad zijn en juist heeeeeel erg tegen het Westen. Op deze manier weet iedereen tenminste dat je dan wellicht aan de verkeerde kant woont, maar heus wel aan de goede kant staat. Want, en dat is vervelend, meneer Atlaschi moet vanuit Rotterdam bewijzen dat hij pro-Iran is, een Iranier in Iran hoeft dat niet.

Op Atlaschi's droommuseum website, heeft hij, met grote letters, artikel 13 gezet van de Universele Verklaring Van De Rechten Van De Mens. Te lezen valt: Een ieder heeft het recht welk land ook, met inbegrip van het zijne, te verlaten en naar zijn land terug te keren.

Helemaal mee eens. Ik ben hem al veertien jaar geleden genokt uit Nederland omdat ik dat geleuter zat was. En de afgelopen jaren lijkt iedereen massaal moslim-afzeiken als hobby te hebben gekozen, dus gaat het nergens anders meer over. Geen probleem hoor. Maar postzegels verzamelen of, desnoods, golfen lijkt me beter.

Ik kan Reza Atlaschi hetzelfde aanbevelen. Als je zo intensief met Iran bezig bent (en overduidelijk Iran vreselijk mist), ga dan in Iran wonen en blijf niet in Nederland. En tegenwoordig is het nou niet heel ingewikkeld om gewoon te vertrekken uit Nederland. Een enkeltje Amsterdam-Teheran, vijf uur vliegen en je bent er.

NIET LEUK

Terug naar het dreigement van meneer Atlaschi aan mijn adres. Hij vond mijn Iran verhaal op Harryzzz niet leuk. Opnieuw, dat mag natuurlijk. Toegegeven, mijn woorden waren niet de meest gebalanceerde analyse van de huidige situatie in Iran. Maar gewoon een grappig, informatief en soms cynisch verhaaltje over en vanuit Iran. Ik bedoel dit is een blog – niet de New York Times of een zeventig pagina’s tellend rapport van een Iran studiegroep.

In de commentaar-sectie van de weblog van Thomas Erdbrink (de NRC correspondent in Teheran), begon Atlaschi, onder het pseudoniem “Nederanier”, over dat stukje op Harryzzz als volgt te zeuren:

“Stukje Harald Doornbos: Povere poging tot cynisme en hij heeft er weinig van begrepen getuige ”By the way, hardly anybody speaks English ” en nog in diezelfde alinea ” For instance, concerning Iran’s nuclear programme, many young Iranians in Tehran told me: “You really think Ahmadinejad only wants nuclear energy? Yeah, right - are you stupid or so? Of course he wants The Bomb!” In welke taal hebben die jongeren hem dat verteld dan??? Doorsnee NLse perssukkel die voor komiek wil doorgaan blijkbaar, waardeloos stuk, zonde van mijn tijd.

Daarop reageert “Loes” (Loes Bijnen, voormalig mensenrechtenspecialiste van de Nederlandse ambassade in Teheran)

"@Nederanier
Harald Doornbos schreef al eerder stukjes vanuit Iran waaruit bleek dat hij weinig van het land begreep. Ik wist soms niet wat ik las, zulke onzin was het. Toch waren zijn reportages uit Zuid-Libanon tijdens de Israel-Hezbollah confrontatie heel aardig, spannend zelfs. Hij kan wel schrijven, maar schoenmaker blijf bij je leest. Ik geef ook geen commentaar op artikelen over Paraguay, om maar eens een land te noemen.”


Tot zover heb ik absoluut geen probleem met “Nederanier” en “Loes”. De eindeloze stroom bagger die journalisten over zich heen krijgen is niets nieuws. De boodschapper heeft het toch altijd gedaan. Met de intrede van Internet is dat alleen maar erger geworden. Lekker anoniem commentaar leveren vanuit je luie stoel op al die journalisten die eindeloos hun best doen om door allemaal kut landjes te reizen (die over het algemeen helemaal geen pottekijkers willen hebben) in een poging de rest van de wereld tenminste een beetje te informeren. Dat dit niet altijd een perfect gebalanceerd en volledig verhaal oplevert – tja. Big deal. Dit gebeurt al eeuwen en overal.

(Trouwens, ik ben nu al geinteresseerd in het laatste artikel dat de Iraanse media hebben gepubliceerd over Nederland. Hoofdstad: Eindhoven. Bevolking: 10 miljoen hoeren, zes miljoen homo’s, 86 procent Joden. Bijnaam: Sodom en Gomorra). Natuurlijk hoor je Reza Atlaschi nooit over het volledig ontbreken van enige persvrijheid in Iran.

Maar goed – kritiek geven vanuit de luwte is een stuk makkelijker dan berichten uit de storm, iets dat ik nu al 14 jaar doe - permanent leven en werken in Bosnie, Kosovo, Pakistan, Afghanistan en nu het Midden Oosten.

Maar de daarop volgende reactie van de “Nederanier” op “Loes” schoot me dus echt in het verkeerde keelgat.

“@Loes:
Ik zou wel eens ongevraagde adviezen willen geven aan de Iraanse overheid welke NLse journalisten/media als “ongewenst” te verklaren en niet toe te laten…. hij zou zeker op zo’n lijstje komen.”

Vervolgens reageert Erdbrink, de maker van het blog, met een waarschuwing aan het adres van “Nederanier” en met het verzoek om dit soort dreigementen achterwege te laten.

"Nederanier” reageert daarop als volgt:

@Thomas:
"Ik sta 100% en onvoorwaardelijk achter wat ik heb gezegd.
Uit respect voor je persoonlijk en dit forum beperk ik met tot:
27 jaar leugens en desinformatie en beledigingen aan het adres van Iran moeten aanhoren en lezen via de NL pers…. dat laat pas een nare bijsmaak na."

Daarop roept Thomas Erdbrink de “Nederanier" nogmaals op om hiermee te stoppen. Waarop “Nederanier” schrijft:

"1)Alsof ik een directe lijn heb met de iraanse veiligheidsdienst.
2)Harald Doornbos is meerdere keren in Iran geweest, dus hij heeft z’n ontgroening al gehad. En het gaat om niet om die sukkel, het gaat me om gemakzucht van clowns die jouw vak bedoezelen en besmuiken en mijn land te kakken zetten."

Sorry meneer Atlaschi, Iran te kakken zetten is mijn goed recht. Dat heet vrijheid van menigsuiting en persvrijheid. Niets in mijn verhaaltje over Iran is gelogen, alleen de laatste alinea betreffende president Ahmadinejad is door mij een beetje overdreven neergezet. Maar nogmaals, dit is een blog.

Tot nu toe ben ik in mijn leven alleen maar joviale Iraniers tegen gekomen. Reza Atlaschi is de eerste tegenvaller. En omdat hij me dreigt aan te geven bij de Iraanse autoriteiten, zeg ik tegen meneer Atlaschi: Succes er mee, als u het op prijs stelt stuur ik u een copie van mijn paspoort.

Maar wanneer ik tijdens mijn volgende bezoek aan Iran ergens in de gevangenis beland en word opgesloten met een stel Britse matrozen of Iraans/Amerikaanse wetenschappers, dan weten we wie we daarvoor kunnen bedanken.

Handige weblinks bij dit verhaal (gebruik rechtermuisknop, klik 'open in nieuw venster'):

Droommuseum van Reza Atlaschi hier

De zeer leesbare weblog Onze man in Teheran van NRC correspondent Thomas Erdbrink hier

Ook zo'n hekel aan je buren of andere vervelende figuren? Verklik ze of geef ze aan hier.

Word lid van de NSB - duizenden gingen u reeds voor! Hier.

VNO site met de Inspiratie voor Integratie wedstrijd hier.

De fascinerende wereld (overdag tenminste) van Reza Atlaschi hier.

He, he - eindelijk een serieus verhaal over Iran op Harryzzz hier.

De reden van Atlaschi's woede hier.

Laatste nieuws - Stop de perzen! Vergeet Volkskrant of NRC (en al helemaal de NY Times), blijf op de hoogte van ontwikkelingen in de wereld middels de Tehran Times, hier.

Harald Doornbos

Ahmadinejad in New York - lock up your daughters!

As you are reading these words, you will hear a part of a rather famous song about New York. Don't worry, it only lasts for 30 sec.
(And I'll remove this song on Tuesday. In case you want to cut it now, hit 'pause' on the right side of your screen).

Anyhow...

I always like to travel to Iran, so I guess Iranian president Mahmoud Ahmadinejad is equally exited about his trip to New York. I mean, a change of environment keeps life interesting, doesn't it?

And interesting it will be for Mr. Ahmadinejad. Not only because of his speech at the United Nations, but also because - holy moly - Tehran seriously differs from New York.

While New York never sleeps, Tehran seems to do mainly that: Sleep.

Bloody hell, it is just such a booooring city. This of course viewed from a Western perspective (I can't help it - I'm European).

If you want to escape the rat-race in the West, please visit Tehran.

First, the pro's. It has wonderful museums, beautiful mosques, extremely friendly people and you can ski during winter.

Iran is surprisingly modern. No, this isn't Afghanistan or the Arab world. Iran reminds me more of Turkey or, let's say, current Bulgaria. There are flat screen TVs in the metro, loads of people have computers. And while the girls carry headscarves, most guys carry cellphones with (illegal) porn movies on it. The countryside of course is more backward. That is not typically Iranian though. Try Kentucky.

The girls in Tehran are - believe it or not - very flirty. And beautiful too. Looking is ok, but touching is out of the question. According to Iranian law, sex between a muslim and a non-muslim is punishable by nothing less than death. This though might be another reason to visit Iran: If you are into risky sex, this could be your walhalla.

But let me continue with the positive points. Tehran's metro is ten times cleaner and more modern than the tube in NYC (There is a catch though - just like with buses, women and men travel in separate carriages. For some kind of reason the Iranian government seems to think that their own population will organise massive orgies the moment the sexes are mixed). But there is hardly any crime and ten dollars gives you around 250 glasses of orange juice, although I might be exaggerating a little now.

But this all comes with a price.

No bars (not allowed). No alcohol (banned - no problem for this total abstainer..). No concerts (western music forbidden, some sitar stuff allowed). No free press (it takes honestly less time to read an Iranian newspaper than to turn on my computer - only Ahmadinejad stories, quran quotes and soccer). Endless and utterly boring documentaries on TV (or soccer matches from Germany's third league...truly fascinating). No normal Internet (most things 'unmoral', like sex or democracy are blocked).

By the way, hardly anybody speaks English (English in Iran is kind of politically incorrect, the regime promotes Farsi - foreign influences are discouraged). But don't think Iranians aren't aware of what is happening around the world. Most people are, for instance, very, very critical of their own president. For instance, concerning Iran's nuclear programme, many young Iranians in Tehran told me: "You really think Ahmadinejad only wants nuclear energy? Yeah, right - are you stupid or so? Of course he wants The Bomb!"

On the streets of the capital, the only thing you see are veiled women (veil is compulsory, for non-muslim women as well). Highly moralistic religious slogans on every street corner (aren't they ever getting tired of all that preaching?). And, the only thing people seem to eat are pistachio nuts (actually, after oil and gas, pistachio nuts are Iran's second most important export product worth 700 million usd a year; oil/gas yearly around 55 billion usd).

So, yes, Iran - and I am not cynical now - is a beautiful and fascinating destination. And - again surprise, surprise - people from Europe and the US get a visa upon arrival at Tehran Imam Khomeini International Airport (IKIA, not IKEA). Yes, you heard it correctly - even US citizens DON'T NEED a visa to visit Iran; you'll get it immediately the moment you get to immigration (cost of a visa is around 50 usd, max seven days stay, not possible to extend).

Those seven days are perfect. Enough to get a glimpse of Tehran and other parts of the country. And just not enough to get you killed by this disease called Iranian boredom. Because there ain't any nightlife in Tehran. Sunset means prayer time and then either to bed or watching TV (another three hour nature documentary on the Divine Beauty of Clouds).

That is why I would not be surprised when president Ahmadinejad, after arrival in his hotel room in New York, will stay up the whole night.

Endlessly ordering popcorn and hamburgers and checking out pay-TV. Having wild pyjama pillow fights with his bodyguards and checking this website (like all blogspot.com's blocked in Iran) to listen again and again to that fascinating song called New York, New York.

Because:

"If I can make it there,
I'll make it anywhere.
It's up to you,
New York..New York."

Harald Doornbos