H i e r T y r e - z u i d L i b a n o n

Een tikkeltje chaotisch....

Een ding is duidelijk, dit is niet het meest gestructureerde weblog. maar vanwege de situatie in het zuiden van Libanon, hoop ik dat iedereen hier een beetje begrip voor heeft. Internet en oorlog zijn nou eenmaal geen vrienden van elkaar. Foto's uploaden lukt al helemaal niet meer, al blijf ik m'n best doen...

Vandaag was het weer een zooitje - what's new. Zware bombardementen op een Palestijns vluchtelingenkamp aan zee, dat ongeveer drie kilometer ten zuiden ligt van Tyre. Vanuit de stad kan je de inslagen van de Israelische bommen heel duidelijk zien. Horen trouwens ook. Wat een klappen. Je krijgt er bijna spontaan een angstaanval van wanneer je bedenkt dat zo'n bom ook bij jou in de buurt kan ontploffen.
Hier in de stad valt het nog altijd mee, al stortte er een paar uur geleden een hezbollah katjoesja raket neer op een huis. Dit was natuurlijk niet de bedoeling, want de raket was voor israel bedoeld. Hezbollah in de stad was nogal over de mik. Ik was direct nadat de raket op het huis neerkwam ter plekke, aangezien ik net in de buurt rondreed met mijn vertaalster. Ik ging onmiddellijk het huis in. Het projectiel was niet afgegaan, desondanks wel behoorlijke schade aan het huis. Vlak daarna komen soldaten en Hezbollah jongens er aan gerend. Ik word weg gestuurd. En natuurlijk zijn ze een tikkeltje agressief, want Hezbollah heeft nou eenmaal een bloedhekel aan westerlingen. De Hezbollah leiding is op zich ok ten opzichte van journalisten, maar het lgere kader schept er altijd genoegen in om journalisten te pesten in de hoop dat ze dan weer een beetje hoger op komen binnen de club. In ieder geval sloot hezbollah de plek waar de raket terecht was gekomen af. Het werd wel heel erg duidelijk dat een van hun eigen raketten direct na de lancering was neergestort. Hezbollah jongen op brommer nam mijn camera en flaskaart in beslag. Moest alle foto's die erop stonden (ook van vluchtelingen) deleten. Deed dit maar snel, want de boys waren een beetje te nerveus. Vervolgens wilde hij het flashkaartje in beslagnemen. Na veel gezuer kreeg ik alles terug. Foto's weg, dat wel. In ieder geval maakt het incident het volgende duidelijk. Hebollah heeft het moeilijk. erplaatst haar raketlanceerinsallaties naar het centrum van Tyre want tot gisteren schoten ze nog hun raketten voornamelijk op Israel vanuit de de heuvels rondom Tyre. Daar worden ze echter bijna constant bestookt door de israelische luchtmacht. En omdat Hezbollah noch Libanese leger anti-aircraft wapens hebben, kunnen de Israeli's vrijelijk boven Tyre vliegen en hun bommen naar beneden gooien. Door in de stad te gaan zitten, maakt Hezbollah het de Israelische luchtmacht moeilijker om hen plat te bombarderen, maar als Israel besluit om dit wel te doen, dan wordt het wel heel erg moeilijk voor de ongeveer 65 duizend mensen (inheemse bevolking en vluchtelingen) die nog in Tyre wonen (voor de oorlog waren het er ongeveer 100 duizend). Overal hier staan huizen en appartementen. Bombardementen in het centrum kunnen leiden tot bloedbaden onder bevolking. Iedereen raakt daarom steeds nerveuzer. Wat gaat vanacht brengen? En morgen?Eindeloos veel geruchten. Ze gaan Tyre plat bombarderen, ze gaan ons hotel aanpakken. Eer staat een vuurtorentje pal naast ons hotel. Die gaat er aan, weten sommigen. Waar ze die informatie vandaan halen is volstrekt onduideljk. Mensen fokken elkaar op. Niet goed, wel begrijpelijk. Ik weet het allemaal niet. Afwachten is eigenlijk het enige wat we hier kunnen doen...

Harald Doornbos

(bij deze post horen eigenlijk ook vier foto's, maar het lukt niet om ze erbij te krijgen...excuses...later probeer ik het nog een keer)

Luchtaanval op auto met burgers vlak voor een ziekenhuis, net ten zuiden van de zuid-Libanese stad Tyre. Maar wat doet in vredesnaam een tank en een legertruck van het Libanese leger direct achter het zelfde ziekenhuis?

Ok, stel je voor. Een weg met palmbomen. Ter hoogte van een ziekenhuis schieten Israelische vliegtuigen een raket af op een auto, waar burgers in zitten. Mensen dus die vanuit het zuiden naar het relatief veilige noorden willen vertrekken. Ik zag tenminste drie slachtoffers, twee kinderen en een jongen die ongeveer 23 jaar oud moet zijn geweest. Ik arriveerde er twee minuten na de raketaanval. Dramatisch natuurlijk. Geschreeuw, paniek, rennende soldaten, burgers. Iedereen (waaronder ikzelf) bang dat de vliegtuigen terug zouden keren en nog een bom op dezelfde plek zouden gooien.

Maar goed. Dan loop je door het ziekenhuis. Gewonden en gehuil om je heen. Drentel je de eerste hulp ingang uit, en wat zie je: op de parkeerplaats van het ziekenhuis staat vijftien meter verderop een tank en een legertruck. Bizar. Bijna crimineel! Ook de Libanezen die werken in het ziekenhuis (dokters, zusters) waren woest dat de tank en truck op hun parkeerplaats staan. Hoezoe vragen om bommen in de buurt van je hospitaal? De directeur van het ziekenhuis heeft het Libanese leger gevraagd die dingen weg te halen, maar het leger zei simpelweg: Nee. Zelfs soldaten van het Libanese leger die probeerden de brandende auto te blussen, vertelden me dat het een zeer slecht idee was om de tank naast het ziekenhuis te laten staan.
Goed, de foto's spreken eigenlijk voor zich. Eerste twee foto's (gemaakt dor de voor ruit van mijn auto) heb ik echter gemaakt terwijl ik naar de plek reed waar de aanval net had plaats gevonden, dus echt recht zijn ze niet. Al heel wat dat je iets kunt zien, want we (we waren met drie journalisten en m'n tolk) knepen hem toch behoorlijk omdat we nog altijd Israelische vliegtuigen boven ons hoorden. Veel gestress dus vandaag. Gelukkig heeft het hotel waar we zitten (in het relatief rustige centrum van de stad) een strandje, direct grenzend aan de middellandse zee....heb dus ondanks het geouwehoer hier even gezwommen. Heerlijk. Maar je kijkt wel steeds omhoog omda al die vliegtuigen maar blijven overscheren terwijl er in de verte luide explosies klinken....morgen een paar foto's van mij en collega's in het water.....

harald Doornbos

AANVALLEN WORDEN STEEDS HEVIGER IN TYRE EN OMGEVING

Ik kom net teruggereden uit het centrum van Tyre, waar we de burgemeester gesproken hebben. Die man was vanzelfsprekend nogal depressief. Wel een aardige vent. Hij ziet het volgens mij ook allemaal niet meer zitten. Gaf ons nog een pakket mee met brochures over het Tyre cultureel festival, dat twee dagen geleden moeten zou zijn begonnen. Concerten, feesten, muziek, cinema. Alles ligt natuurlijk nu in het water. En meer hier. De bombardementen zijn vandaag heel hevig. Soms vijftien raketinslagen binnen halve minuut. Meeste aanvallen nog steeds net buiten de stad, waar Hezbollah zit. Ook wordt er gevuurd door de Israelies in toenemende mate gevuurd op auto's die over de wegen in eht zuiden van Libanon rijden. Vandaag tenminste al zeven auto's aangevallen, meeste inzittenden zijn burgers.
Twee uur geleden kregen we een melding binnen dat er een auto geraakt zou zijn door een raket vlak voor een zieken huis, iets ten zuiden van Tyre (dus nog dichter tegen Israel aan). Wij er naar toe. Hoe je die plek vindt? wel, gewoon de zwarte rookwolk volgen. Zometeen meer over dit behoorlijk damatische incident (ook een paar foto's van de directe nasleep van de luchtaanval), want de batterij van mijn computer is bijna leeg, heb stroom nodig.

Harald Doornbos

Beste mensen, hier Tyre in zuid Libanon....

Ik heb wonder boven wonder nog steeds de beschikking over internet hier (zij het met moeite), dus af en toe lukt het om een update op harryzzz te zetten.

Hoe het hier is? Wel, mooi klote, eerlijk gezegd. Vandaag naar een massabegravenis geweest van ongeveer 80 burgers die de afgelopen tien dagen in de regio om het leven zijn gekomen. Mannen, vrouwen - grote kisten. Kinderen - kleine kisten; vergelijkbaar met van die kleine houten kistjes waar ook je twee flessen wijn inzitten van het kerst pakket. Overal stonk het naar vergaande mens. De lijklucht was zo sterk dat iedereen z'n mond en neus probeerde te bedekken. Je wilt het echter niet geloven, na een uur went deze stank zelfs een beetje en sta je met wat mensen te praten, op dertig centimeter afstand van een kist. Iedereen lijkt te roken, zelfs de niet-rokers. Alles is beter dan deze lijkenlucht en de sigarettenrook jaagt de geur en de vliegen tijdelijk weg. Vrouwen huilen, mannen huilen. Iedereen kijkt sip. Sommige mensen schreeuwen anti-Israel leuzen.
Het duurt eindeloos voordat de bijna 80 lijkkisten voor het ziekenhuis zijn neergezet. Ik ga ondertussen even naar de barbier om me te laten scheren. Kinderen spelen tien meter verderop op computerspelletjes, vrouwen doen boodschappen. Het leven gaat door, zo heet het cliche. En natuurlijk is dat nog weer waar ook.
Natuurlijk raakt het je, natuurlijk ben je treurig vanwege de dood van medemensen. Zeker omdat het er sterk op lijkt dat de meesten echt helemaal niets met Hezbollah te maken hebben. Vrouwen en kinderen, voornamelijk geraakt door raketten toen ze over straat reden. In het ziekenhuis kort geleden ook een mevrouw gezien die in een auto zat die geraakt werd. Ze is nu verlamd want haar rug is gebroken. Een plastic slangetje, half gevuld met urine, loopt uit haar lichaam. Het drama dat de oorlog deze vrouw levens lang heeft gegeven. haar drie kinderen, haar man (die boer is). Gebouwen kun je opbouwen, bruggen ook. maar deze mevrouw zal dus nooit meer lopen en ook ver nadat de god vrezende en baardige politici (die bereid bleken om het hele land op te offeren om aan de macht te blijven) weer in hun grote huizen en dikke auto's allerlei anti-amerika, anti-israel, anti-weet ik veel, ik haat alles-bijeenkomsten gaan organiseren, zal deze vrouw nog in een bed liggen en als ze geen slangetje heeft, zal ze in haar eigen bed pissen. Het beeld van deze oorlog voor me is tot nu toe deze verlamde mevrouw in een bed...
Ooit een nachtmerrie gehad en daarna wakker geworden en gedachtg: pfffffffffffffffffff, valt dat even mee. Verlamde mevrouw wordt dus wakker en realiseert zich: Mijn god, dit is voor altijd, het is geen droom, dit is voor eeuwig. De haatzaaiers, de geweld verheerlijkers, de gelovige huichelaars, de piloten in de lucht, al diegene die met plezier raketten naar het noorden en naar het zuiden afvuren...echt, iedereen de pot op. En ik weet dat het al miljoenen keren is gezegd: Oorlog is verschrikkelijk. Maaromdat het niet kwaad kan om de waarheid te vaak te horen, schrijf ik het nog graag een keertje op. Oorlog is verschrikkelijk...wat valt er eigenlijk nog meer over te zeggen.

Harald Doornbos

Vervolg foto's uit Tyre, zuid Libanon

Er ging hier net wat mis met het internet, dus hierbij nog een paar foto's die ik vandaag en gisteren gemaakt heb. Wat het voorstelt staat in de vorige post. Internet is hier nogal onstabiel, is al een klein wonder dat het werkt. Op dit moment veel activiteit in de lucht van straaljagers en drones. Hoorde half uur geleden twee luide explosies, behoorlijk ver weg, dat wel. Zit inmiddels in een hotelletje in een christelijke wijk van Tyre, waar alle buitenlandse jurnalisten nu ziten. Idee hierachter is dat het veiliger is dan een moslim wijk (vorige hotel lag in moslim gebied) omdat christelijke arabieren nou eenmaal bijna niets met Hezbollah te maken hebben. Het hotel ontving gisteren wel een telefoontje vanuit Israel waarin via een bandje werd gewaarschuwd om de stad te verlaten en dat het Israelische leger niet zou schieten op naar het noorden vertrekkende auto's. Blijven zou worden beschouwd als een 'act of defince'. Bijna iedereen in Tyre heeft zo'n israelische opgenomen boodschap via de teloofn ontvangen. Onderdeel van bang maken van de lokale bevolking en Israel's hoop dat het gebied ontvolkt zodat het een stuk makkelijker wordt om Hezbollah te bevechten. Genoeg, hieronder de foto's....

EXCLUSIEVE FOTO'S UIT TYRE, ZUID LIBANON

Hierbij een paar foto's uit Tyre...eerste is de strandstoel wa ik vannacht geslapen heb (zeer bizar, hele nacht vlogen vliegtuigen over die een plek iets ten zuiden van ons bombardeerden, bij de hele nacht kon je grote rode steekvlammen zien waarna je een knal hoorde - en dat allemaal liggend op een strandstoel).
Vervolgens foto's van wachtende vluchtelingen op het strand, daarna een paar uit de haven, waar de mensen een boot probeerden te bereiken, zodat ze konden vertrekken uit deze ellende. Zie in sommige gevallen de rookwolken van inslaande raketten en zware bommen op de achtergrond. De laatste foto's zijn ggeisteren door me gemaakt, voor het ziekenhuis hier staan twee koelwagens met daarin de lichamen van 98 oorlogsdoden. Er is een tekort aan lijkzakken, dus de meesten zijn gewoon in vuilniszakken verpakt. De lichamen kunnen niet worden begraven omdat de familie van de doden of zelf ook dood is , of spooloos is of haar dorpen niet uit durft vanwege de bombardementen hier. Zeer treurig allemaal. En iedereen kan ziech voorstellen hoe verschikkelijk het er stonk toen een medewerker van het ziekenhuis de achter klep opentrok van de twee vrachtwagens. echt, niet normaal. Ik ben al op veel plekken in de wereld geweest, maar nog nooit zo'n stank geroken. heb er bijna spijt van dat ik in de vrachtwagens met de lichamen heb gestaan. Dit was een beetje te. En omdat ik me hier niet kan wassen en ik maar een stel kleren bij me heb (die ik drag) stinken m'n kleren er nog altijd naar. Dit is niet meer leuk.

Beste mensen, ik heb hier een telefoonlijntje gevonden zodat ik een update kan maken uit tyre, in het zuiden van Libanon. De situatie is hier ronduit dramatisch. In tegenstelling tot beirut, waar af en toe wordt gebombardeerd, gaat het hier in het zuiden bijna de heel tijd door. 24 uur per dag hoor je vliegtuigen overkomen. Ook het constante en zeer irritante geluid van een brommer, die echter over de stad heen vliegt en natuurlijk geen brommer maar een drone (een klein onbemand verkenningsvliegtuigje) is. We hopen allemaal dat dat ding snel uit de lucht valt want elke keer als ie overkomt vallen de bommen weer. Vandag is er gebombardeerd door de Israelische luchtmacht ten zuiden, oosten en ook ten noorden van Tyre. Je hebt hier heel erg het gevoel dat we vast zitten. niet omdat de Israelische soldaten ons hebben omsingeld, maar omdat de Israelische luchtmacht vanuit de lucht een soort van ring om de stad heeft gelegd. Niemand durft naar buiten. Wel is er wonder boven wonder nog elecriciteit. En ik heb dus ook nog een telefoon gevonden die het doet. De VN trekken zich op di moment terug uit Tyre. Wordt te gevaarlijk vinden ze. betekent dat de stad vanaf vanavond een beetje vogelvrij is. Met grote regelmaat hor je bommen exploderen. Grote vijfhonderd kilo wegende monsters die de lucht doen verplaatsen en luide knallen opleveren. Af en toe landt er een raket of bom heel dicht bij het centrum van de stad. Sommigen flatgebouwen hier zijn al ingestort. Diepe kraters zitten in het wegdek. Afgelopen nacht in een hotel geslapen (wel, op het strand in een strandstoel, samen met honderden vluchtelingen). Daar zaten tot vandaag honderden vluchtelingen enn ook de VN. Maar omdat de VN nu is vertrokken, vrezen we daar een luchtaanval en zitten de meeste journalisten die hier nog zijn in een hotel in een christelijke ijk van de stad. Dit in de hoop dat de Israelies de wijk rondom de kerk niet zo hard gaan aanpakken omdat de libanese christenen nou eenmaal minder enthouaist zijn over Hezbollah dan de meeste shi'ietiche moslims. Ik probeer nu een paar foto's door te sturen die ik vandaag heb gemaakt van een evacuatie van honderden vluchtelingen die naar een groot passageirs schip werden vervoerd in kleine sloepen vanuit de haven van Tyre. De hele tijd werd er gebombaderd, zelfs in de buurt van het schip. Waan zin, werkelijk waanzin. De burgers hier zijn zeer bang. Zeker nu de VN weg zijn heerst er paniek. Nimand op sraa, meeste winkels gesloten en absoluut niets te merken van enige internationale hulpverleningsclub. waar zijn die gasten wanneer je ze nodig hebt.Er scheren nu weer vliegtuigen laag over. En die brommer in de lucht is er ook nog steeds. we hopen maar op het beste.

Harald Doornbos

Beste mensen,
Mijn broer belde me net, hij zit in het zuiden van Libanon, in de stad Tiyre. Hij heeft daar geen of hele langzame internetverbinding, vandaar dat ik (Saskia Doornbos) dit bericht er bij deze namens hem op zet.
Hij zit in een hotel tussen 1000en vluchtelingen en slaapt vannacht op een strandstoel, (want het hotel is vlak bij de middelandse zee).
De stad is uitgestorven, israelische vliegtuigen en tanks namen de heuvels rondom Tiyre de hele tijd onder vuur. Overal explosies en rookwolken, 1000en vluchtelingen in auto's rijden vanuit de Tiyre regio richting het noorden naar Beirut toe. Iedereen heeft witte handdoeken uit de auto's hangen, kinderen zwaaien met witte zakdoekjes, bijna wanhopige pogingen om aan de piloten - die als god boven onze hoofden vliegen - duidelijk te maken dat ze geen hezbollah zijn, maar burgers.
Dit vertelde hij me net in een telefoongesprek. Zolang hij daar zit kan hij z'n weblog uiteraard niet zo goed bij houden, maar op deze manier in ieder geval wat actuele informatie. Z'n telefoonnummers doen het nog wel.