Thursday, May 25, 2006
American Football op een Amerikaanse basis in het zuiden van Afghanistan.
Soms voetballen de Amerikaanse soldaten met leden van het Afghaanse leger. Maar voetbal is nou niet echt populair in Amerika. Dus af en toe gooien de VS soldaten onderling een balletje over. Alsof ze thuis zijn. Nou is het zuiden van Afghanistan, met woestijn, kamelen en bergen, nogal verschillend van New York city. Maar soldaten die uit Nevada of New Mexico komen, zeggen dat er eigenlijk niet zoveel verschil bestaat tussen Afghanistan en thuis. True, hier dragen ze wat meer wapens. Zelfs Texas is een behoorlijke 'softy state', vergeleken met de provincie Zabul hier.
(foto: Harald Doornbos)
Wednesday, May 24, 2006
Amerikaanse basis in Zabul provincie, zeventig kilometer ten oosten van de hoofdstad Qalat.
De basis is klein (ongeveer 80 bij 80 meter), ommuurd en ligt midden in een dorpje. Het heeft twee wachttorens (niet te zien op de foto), een slaapverblijf en een groot "voetbalveld". Op de foto zie je hoe de soldaten bezig zijn met zaken als het verbranden van vuil, twee gooien een Amerikaanse voetbal naar elkaar, eentje staat te barbequen (rechts onder). De twee humvee jeeps zijn op een verhoging van zand gereden. De schutter zit altijd achter een machinegeweer en kan op deze manier over de muur kijken of het kampje niet wordt aangevallen. Rechts boven de hoek waar een mortier staat, daar rechts naast een aantal humvee's die worden ingezet tijdens calamiteiten of voor patrouilles. In totaal bevinden zich ongeveer 1300 Amerikaanse soldaten in Zabul, zij heten Task Force Warrior.
(foto: Harald Doornbos)
De basis is klein (ongeveer 80 bij 80 meter), ommuurd en ligt midden in een dorpje. Het heeft twee wachttorens (niet te zien op de foto), een slaapverblijf en een groot "voetbalveld". Op de foto zie je hoe de soldaten bezig zijn met zaken als het verbranden van vuil, twee gooien een Amerikaanse voetbal naar elkaar, eentje staat te barbequen (rechts onder). De twee humvee jeeps zijn op een verhoging van zand gereden. De schutter zit altijd achter een machinegeweer en kan op deze manier over de muur kijken of het kampje niet wordt aangevallen. Rechts boven de hoek waar een mortier staat, daar rechts naast een aantal humvee's die worden ingezet tijdens calamiteiten of voor patrouilles. In totaal bevinden zich ongeveer 1300 Amerikaanse soldaten in Zabul, zij heten Task Force Warrior.
(foto: Harald Doornbos)
Tuesday, May 23, 2006
Foto 2, kameel in woestijn in Zabul provincie, Afghanistan.
Zuid Afghanistan is eigenlijk een enorme woestijn. Heel af en toe wat groen, geen bomen, lege rivieren. Volstrekt geen geschikt landschap dus voor een guerrilla-strijd a la de Taliban. In de meeste gebieden in het zuiden kan je kilometers ver kijken. Neem een verrekijker mee en het worden tientallen kilomters. Ga op de top van een berg zitten en je kunt letterlijk tot 80 kilomter verderop turen. Daarom vind het meeste geweld in zuid-Afghanistan plaats in de bergen, het noorden van Helmand, noorden Kandahar, noorden Zabul en geheel Uruzgan (afgezien van de hoofdstad Tarin Kowt, ligt in een vallei).
De gevechten van de afgelopen week vonden daarentegen plaats in het vlakke gedeelte van zuid-Afghanistan. Waarom? Daar bevinden zich de papervelden, iets dat essentieel is voor de Taliban aangezien ze geen officiele steun meer krijgen uit Pakistan en voor hun geld toevoer bijna geheel afhankelijk zijn van papaver/opium verkoop. Ook krijgen ze natuurlijk wat dollars uit de Al Qaeda pot, maar niemand heeft enig iedee hoeveel dat is en of het daadwerkelijk nog wat voorstelt.
In de vlakke gebieden vecht de taliban door gebruik te maken van de lokale bevolking. Deze vrij laffe methode van vechten is uitstekend voor de Taliban. Ze gaan in een dorp zitten, Amerikanen of Afghaanse leger valt aan. Vervolgens vermengen de Taliban strijders zich met de dorpelingen. Dus afgezien van aantal Talibanners sterft er geheid ook een groep burgers. Na de strijd en de terugtrekking van de Amerikanen/ Afghaanse leger, komt de Taliban terug en zegt tegen de dorpelingen: "Zie je nou wel, de Amerikanen en afvallige Afghanen zijn er alleen maar op uit om onschuldige mensen te doden." Vervolgens sluiten weer twintig dorpelingen zich aan bij de Taliban. Het mag dan niet overal zo gaan, maar bovenstaand voorbeeld is vrij veel voorkomend.
Foto is trouwens van de woestijn in Zabul, een berg en de nieuwe Taliban leider Mullah Camel.
(copyright foto: Harald Doornbos)
Zuid Afghanistan is eigenlijk een enorme woestijn. Heel af en toe wat groen, geen bomen, lege rivieren. Volstrekt geen geschikt landschap dus voor een guerrilla-strijd a la de Taliban. In de meeste gebieden in het zuiden kan je kilometers ver kijken. Neem een verrekijker mee en het worden tientallen kilomters. Ga op de top van een berg zitten en je kunt letterlijk tot 80 kilomter verderop turen. Daarom vind het meeste geweld in zuid-Afghanistan plaats in de bergen, het noorden van Helmand, noorden Kandahar, noorden Zabul en geheel Uruzgan (afgezien van de hoofdstad Tarin Kowt, ligt in een vallei).
De gevechten van de afgelopen week vonden daarentegen plaats in het vlakke gedeelte van zuid-Afghanistan. Waarom? Daar bevinden zich de papervelden, iets dat essentieel is voor de Taliban aangezien ze geen officiele steun meer krijgen uit Pakistan en voor hun geld toevoer bijna geheel afhankelijk zijn van papaver/opium verkoop. Ook krijgen ze natuurlijk wat dollars uit de Al Qaeda pot, maar niemand heeft enig iedee hoeveel dat is en of het daadwerkelijk nog wat voorstelt.
In de vlakke gebieden vecht de taliban door gebruik te maken van de lokale bevolking. Deze vrij laffe methode van vechten is uitstekend voor de Taliban. Ze gaan in een dorp zitten, Amerikanen of Afghaanse leger valt aan. Vervolgens vermengen de Taliban strijders zich met de dorpelingen. Dus afgezien van aantal Talibanners sterft er geheid ook een groep burgers. Na de strijd en de terugtrekking van de Amerikanen/ Afghaanse leger, komt de Taliban terug en zegt tegen de dorpelingen: "Zie je nou wel, de Amerikanen en afvallige Afghanen zijn er alleen maar op uit om onschuldige mensen te doden." Vervolgens sluiten weer twintig dorpelingen zich aan bij de Taliban. Het mag dan niet overal zo gaan, maar bovenstaand voorbeeld is vrij veel voorkomend.
Foto is trouwens van de woestijn in Zabul, een berg en de nieuwe Taliban leider Mullah Camel.
(copyright foto: Harald Doornbos)
IEDERE DAG EEN FOTO
Omdat ik geen tijd heb voor iedere dag een verhaaltje, hierbij iedere dag een door mij gemaakte foto uit het Groot-Midden-Oosten (oftewel van Afghanistan via Pakistan en Iran via Irak en Syrie naar Libanon en Egypte).
Afghaanse politieman kijkt om terwijl zijn collega's wapen-uitleg krijgen van een Amerikaanse soldaat, Zabul Provincie, Afghanistan. (copyright foto: Harald Doornbos)
Omdat ik geen tijd heb voor iedere dag een verhaaltje, hierbij iedere dag een door mij gemaakte foto uit het Groot-Midden-Oosten (oftewel van Afghanistan via Pakistan en Iran via Irak en Syrie naar Libanon en Egypte).
Afghaanse politieman kijkt om terwijl zijn collega's wapen-uitleg krijgen van een Amerikaanse soldaat, Zabul Provincie, Afghanistan. (copyright foto: Harald Doornbos)
Wednesday, March 29, 2006
85 PROCENT ZONLOOS
De zon is hier aan het ondergaan - en nu is-ie echt weg. Want ook in Beirut waren we eerder op de dag, om twee uur 's middags lokale tijd, de zon al een tijdje kwijt. Niet helemaal, want de zonsverduistering bedroeg hier ongeveer 85 procent. Toch was het een prachtig gezicht. Iedere minuut werd het iets donkerder en rond twee uur leek het te beginnen te schemeren. Omdat de zonsverduistering n
iet volledig was, werd het nooit echt donker. Maar toch - een mooie ervaring. Zeker als je een speciaal brilletje had aangeschaft waarmee je er recht in kon kijken. Geweldig hoe de zon, die een ster is die het dichtst staat bij de aarde, steeds kleiner werd omdat de maan er voor schoof.Voor de Virgin Megastore in het centrum van Beirut hadden zich enkele honderden jongeren verzameld om de zonsverduistering te vieren. Probleem voor sommigen was echter dat de speciale brilletjes 10 dollar per stuk kostten. Een behoorlijk bedrag voor de gemiddelde Libanees. Sommigen kochten een brilletje en verhuurden het voor een halve dollar per twe
e minuten aan mensen die niet zoveel geld hadden. Anderen braken de bril doormidden zodat ze er twee hadden. Vervolgens keken ze met slechts een oog door het brilletje. De zonsverduistering zorgde voor een goede sfeer in het centrum van Beirut. En dat is nieuw, want hetzelfde gebied wordt al ruim een jaar gebruikt om regelmatig te demonstreren voor of tegen het buurland Syrie.De foto's heb ik vanmiddag gemaakt in het centrum. Een Libanees meisje kijkt door een brilletje in de zon, jongeren nabij de Hariri moskee in het centrum turen ook naar boven en een jongen met een half-brilletje.
Meer over de zon weten: http://helios.gsfc.nasa.gov/sun.html
Harald Doornbos
Subscribe to:
Posts (Atom)
(Click 